Odporność chemiczna płytek to ich zdolność do wytrzymywania działania substancji agresywnych (np. środków czyszczących, kwasów, zasad) bez zmian na powierzchni. Określa się ją w klasach A, B lub C według normy PN-EN ISO 10545-13. Płytki klasy A wytrzymują działanie większości chemikaliów domowych i przemysłowych bez uszkodzeń, natomiast klasa C oznacza podstawową odporność – najlepiej sprawdzi się w warunkach domowych, gdzie intensywne środki chemiczne używa się rzadko.
Zawartość
Zastosowanie płytek odpornych chemicznie
Odporność chemiczna jest istotna w pomieszczeniach, gdzie płytki mają kontakt z substancjami żrącymi lub barwiącymi. Na przykład w laboratoriach, garażach czy zakładach przemysłowych konieczne są kafle klasy A, które nie ulegną odbarwieniu od detergentów ani środków dezynfekcyjnych. W warunkach domowych często wystarczają płytki klasy B – odporne na standardowe środki czystości. Przykładowo, w kuchni czy łazience dobrze sprawdzą się płytki klasy B lub A, ponieważ kontakty z silnymi chemikaliami (np. zasadowymi detergentami, środkami antybakteryjnymi) mogą być dość częste. Z kolei w pokojach i salonach wystarczą płytki klasy C, gdyż narażenie na środki chemiczne jest tam minimalne.
Dodatkowo warto dobierać odpowiednie fugi – na podłogach przemysłowych często stosuje się fugi epoksydowe odporne na chemię. W pomieszczeniach tak bezpieczniejszych (np. laboratoriach, kuchniach przemysłowych) zaleca się zawsze klasę A, ponieważ materiały te muszą wytrzymać nawet działanie rozpuszczalników i mocnych kwasów. Natomiast klasa B to kompromis – gwarantuje, że kafelki zniosą większość typowych środków czyszczących bez uszkodzeń. Klasa C zarezerwowana jest dla pomieszczeń gdzie agresywnych chemikaliów prawie się nie stosuje.
- Klasa A – najwyższa odporność; płytki odporne na działanie kwasów i zasad (np. laboratoria, baseny).
- Klasa B – średnia odporność; płytki odporne na większość typowych środków chemicznych domowych (detergenty, środki do czyszczenia łazienek).
- Klasa C – podstawowa odporność; płytki zalecane do pomieszczeń, gdzie chemikalia używa się rzadko (np. pokoje, przedpokoje).
Na przykład gresy wysokiej klasy często mają klasę A lub B, co zapewnia łatwość czyszczenia silnymi detergentami. Tania glazura ścienna zaś może mieć tylko klasę C, co wymaga ostrożności przy użyciu mocnych środków czyszczących (należy wtedy używać delikatniejszych preparatów). Dodatkowo kolor fugi też ma znaczenie – w pomieszczeniach mocno eksploatowanych ciemniejsza fuga będzie mniej widoczna przy kontakcie z chemikaliami. Podsumowując, przy wyborze płytek do kuchni czy łazienki warto zwrócić uwagę na klasę odporności chemicznej – im wyższa, tym większa pewność, że płytka nie ulegnie odbarwieniom czy uszkodzeniom podczas czyszczenia.
Badania odporności chemicznej
Norma badań polega na wystawieniu kafli na działanie różnych substancji – kwasów, zasad, soli i detergentów – przez określony czas. Po zakończonym teście ocenia się zmianę koloru i stanu szkliwa. Im mniej zmian po kontakcie z agresywnym środkiem, tym wyższa klasa odporności. Dzięki temu mamy pewność, że płytki oznaczone klasą A wytrzymają zwykłe środki chemiczne bez uszkodzeń.
