Płytki gresowe vs glazura — różnice, zastosowania, plusy i minusy

Wybór odpowiednich płytek ceramicznych do domu jest bardzo ważny. Na rynku dostępne są różne rodzaje kafelków, wśród których najczęściej wymienia się glazurę, terakotę i gres. Każdy z tych materiałów ma inne właściwości, dlatego warto wiedzieć, czym się różnią i do czego najlepiej je zastosować. W tym artykule skupimy się na porównaniu płytek gresowych i glazury – wyjaśnimy, co to jest gres i glazura, omówimy najważniejsze różnice między nimi, a także przedstawimy ich zastosowania oraz zalety i wady. Dzięki temu łatwiej zdecydujesz, jaki rodzaj płytek sprawdzi się lepiej w Twoim domu.

Co to jest gres, a co to jest glazura?

Płytki gresowe – charakterystyka

Gres to nowoczesny rodzaj płytki ceramicznej o bardzo wysokiej wytrzymałości. Powstaje z mieszanki wysokiej jakości gliny, kwarcu, kaolinu i innych minerałów, które są prasowane pod ogromnym ciśnieniem, a następnie wypalane w temperaturze nawet ok. 1200°C. Dzięki takiemu procesowi produkcji gres osiąga twardość zbliżoną do granitu i ma jednolitą, bardzo zwartą strukturę. Płytki gresowe często określa się jako płytki porcelanowe, ponieważ charakteryzują się niską porowatością i nasiąkliwością. Dostępne są gresy techniczne (nieszkliwione, zwykle jednobarwne i bardzo odporne) oraz gresy porcelanowe szkliwione (pokryte na wierzchu warstwą szkliwa dla uzyskania dekoracyjnego wykończenia). Gres może występować w różnych wersjach wykończenia powierzchni: matowy, polerowany (błyszczący) lub strukturalny antypoślizgowy.

Płytki gresowe cechują się niezwykłą trwałością. Są bardzo twarde, odporne na zarysowania, ścieranie i wszelkie uszkodzenia mechaniczne. Zaletą gresu jest też niemal zerowa nasiąkliwość – nie wchłania on wody, dzięki czemu jest mrozoodporny i może być stosowany na zewnątrz budynków. Gres doskonale znosi również kontakt z wilgocią i środkami chemicznymi, dlatego świetnie sprawdza się w pomieszczeniach mokrych, takich jak kuchnia czy łazienka. Warto dodać, że gres występuje w bardzo szerokiej gamie wzorów i kolorów. Nowoczesne technologie produkcji pozwalają na tworzenie płytek gresowych imitujących różne materiały – np. kamień naturalny, marmur, beton, a nawet drewno. Dostępne są także różne formaty gresu, w tym duże płytki podłogowe (np. 60×60 cm czy większe), co daje ogromne możliwości aranżacyjne.

Glazura – płytki ścienne

Glazura to tradycyjna płytka ceramiczna przeznaczona głównie na ściany. Czasem nazywana jest płytką fajansową – powstaje z porowatej ceramiki (mieszanina gliny, piasku i innych składników o nieco niższej jakości niż w przypadku gresu) wypalanej w niższej temperaturze. Jej charakterystyczną cechą jest to, że zewnętrzna powierzchnia płytki pokryta jest warstwą szkliwa (glazury). To szkliwo nadaje płytkom połysk lub określoną barwę oraz zapewnia ochronę przed wilgocią. Od spodu i w przekroju płytka glazurowana ma jednak nasiąkliwy, stosunkowo miękki czerep ceramiczny.

Płytki glazury są zwykle cieńsze i lżejsze od gresu. Ich szkliwiona powierzchnia jest gładka, błyszcząca (choć dostępne są także glazury matowe) i bardzo łatwa do utrzymania w czystości. Dzięki pokryciu warstwą szkliwa płytki te są całkowicie wodoodporne od strony licowej – nie nasiąkają wodą na powierzchni, co jest ważne przy stosowaniu na ścianach w łazience czy kuchni. Glazura oferuje ogromną różnorodność wzorów, kolorów i dekorów. Na płytkach ściennych często pojawiają się efektowne ornamenty, obrazki, struktury 3D czy intensywne kolory, które trudno byłoby uzyskać na innym materiale. Co istotne, glazura jest zazwyczaj tańsza niż gres, co czyni ją popularnym wyborem przy wykańczaniu dużych powierzchni ścian.

Trzeba jednak pamiętać, że za dekoracyjnym wyglądem glazury nie idzie tak wysoka wytrzymałość jak w przypadku gresu. Płytki glazurowane są dość kruche – ich cienkie, porowate podłoże łatwo pęka pod wpływem uderzenia lub większego nacisku. Z tego względu glazury używa się wyłącznie na ścianach wewnątrz pomieszczeń. Nie są one przeznaczone do montażu na podłodze (nawet w domu) ani do użytku zewnętrznego. Brak mrozoodporności i niska odporność na obciążenia to cechy, które wyraźnie odróżniają glazurę od płytek gresowych.

Najważniejsze różnice między gresem a glazurą

Czym konkretnie różni się gres od glazury? Najkrócej mówiąc – gres jest znacznie bardziej wytrzymały i odporny na wodę, dzięki czemu można stosować go również na podłogach i na zewnątrz. Glazura jest zaś mniej trwała i nadaje się tylko na ściany wewnętrzne. To jednak nie wszystko. Poniżej przedstawiamy szczegółowe porównanie obu materiałów pod kilkoma istotnymi względami:

Twardość i odporność na uszkodzenia

Pod względem wytrzymałości gres zdecydowanie przewyższa glazurę. Gres jest twardy jak kamień – trudno go zarysować czy ukruszyć. Wytrzymuje duże obciążenia (np. ciężar mebli, sprzętu AGD czy intensywny ruch pieszy) bez pękania. Natomiast glazura to materiał dużo bardziej delikatny. Płytka glazurowana może łatwo pęknąć lub ukruszyć się przy uderzeniu twardym przedmiotem. Nie jest też przystosowana do długotrwałego obciążenia – chodzenie po glazurze prędzej czy później doprowadziłoby do jej zniszczenia. Jeśli zależy nam na trwałej podłodze odpornej na codzienną eksploatację, wybór powinien paść na gres.

Nasiąkliwość i mrozoodporność

Bardzo istotną różnicą jest nasiąkliwość materiału, czyli zdolność do wchłaniania wody. Gres odznacza się minimalną nasiąkliwością – poniżej 0,5%. Oznacza to, że praktycznie nie chłonie wody do swojej struktury. Dzięki temu nawet przy kontakcie z wilgocią nie traci swoich właściwości, a pozostawiona na nim woda nie wnika w głąb płytki. Ma to bezpośredni związek z odpornością na mróz. Gresowe płytki są mrozoodporne – nie pękną na mrozie, nawet jeśli są zamoczone, ponieważ nie ma w nich wody, która by zamarzła i rozsadziła materiał od środka. W efekcie gres świetnie nadaje się na zewnątrz, np. na balkon czy taras.

Z kolei glazura ma dużo wyższą nasiąkliwość. Porowata, nasiąkliwa baza (czerep) płytki glazurowanej może chłonąć wodę – nawet powyżej 10%. Co prawda od frontu szkliwo chroni płytkę przed zamoczeniem, ale w praktyce wilgoć może dostać się do środka np. przez fugi lub od spodu płytki. Dlatego glazura nie jest odporna na mróz – nasiąknięta wodą płytka w niskiej temperaturze może popękać. Z tego względu glazury absolutnie nie powinno się stosować na zewnątrz budynków ani w miejscach stale narażonych na wilgoć od spodu.

Zastosowanie: podłogi kontra ściany

Różnice w parametrach przekładają się na odmienne zastosowania tych materiałów. Płytki gresowe nadają się zarówno na podłogi, jak i na ściany. Dzięki swojej wytrzymałości gres jest idealnym materiałem podłogowym – można go kłaść w przedpokoju, kuchni, salonie, a także w łazience czy na schodach. Sprawdza się wszędzie tam, gdzie podłoga musi znosić obciążenia i intensywne użytkowanie. Ponadto gres jako materiał odporny na czynniki atmosferyczne jest jedynym słusznym wyborem na zewnątrz (np. posadzki tarasowe, stopnie wejściowe, okładziny elewacyjne).

Glazura natomiast jest przeznaczona tylko na ściany wewnętrzne. Tych płytek używamy do wykończenia ścian w łazience, kuchni, toalecie, ewentualnie w innych pomieszczeniach mieszkalnych, gdy chcemy uzyskać dekoracyjną, łatwą do czyszczenia okładzinę ścienną. Glazura sprawdzi się np. jako okładzina ściany nad blatem kuchennym czy na ścianach kabiny prysznicowej. Nie układa się jej na podłogach, ponieważ nie wytrzymałaby ciężaru i łatwo by popękała. Jeśli chcemy ułożyć te same płytki na podłodze i na ścianie dla spójnego efektu dekoracyjnego, należy wybrać gres (wiele kolekcji płytek ma elementy ścienne i podłogowe wykonane w różnych technologiach – na ścianę glazura, a na podłogę gres – z pozoru wyglądają identycznie, ale każdy spełnia swoją rolę).

Format i grubość płytek

Ze względu na różnice w produkcji i wytrzymałości, gresy i glazury różnią się też typowymi wymiarami. Płytki gresowe są zwykle grubsze (typowo 8–12 mm grubości, a w przypadku gresu technicznego nawet więcej) i dostępne w większych formatach. Duże, nowoczesne płyty gresowe 60×60 cm, 30×90 cm czy nawet 120×120 cm nikogo dziś nie dziwią. Gres zachowuje wysoką wytrzymałość nawet przy większych rozmiarach, więc można nim wyłożyć rozległe powierzchnie z minimalną liczbą fug, co jest obecnie bardzo pożądane w aranżacji wnętrz.

Glazura jako płytka cieńsza (np. 6–8 mm) i bardziej krucha występuje zazwyczaj w mniejszych formatach. Klasyczne kafelki ścienne mają często wymiary 10×10 cm, 15×15 cm, 20×30 cm czy 25×40 cm. Oczywiście są też większe płytki ścienne (np. 30×60 cm), ale zwykle przy większych rozmiarach producenci stosują już mocniejszy materiał (np. gres szkliwiony) nawet do płytek ściennych. Generalnie, jeśli marzą Ci się wielkoformatowe płytki na ścianach lub podłodze, to najbezpieczniej wybrać gres, bo czysto glazurowe kafle o dużych rozmiarach mogłyby być zbyt słabe.

Estetyka i wzornictwo

Oba rodzaje płytek pozwalają uzyskać piękne efekty wykończenia, ale różnią się nieco możliwościami dekoracyjnymi. Glazura, stosowana od lat jako okładzina ścian, jest dostępna w niezliczonej ilości wzorów. Od jednolitych, błyszczących płytek w dowolnym kolorze, przez kafelki ze zdobieniami, aż po stylowe dekory i mozaiki – wybór glazur jest ogromny. Wiele kolekcji płytek ściennych obejmuje ozdobne listwy, inserta z wzorem, płytki strukturalne, które pozwalają stworzyć efektowną łazienkę czy kuchnię. Dzięki szkliwieniu kolory glazury są intensywne, a powierzchnie mogą mieć wysoki połysk przyciągający wzrok.

Gres również oferuje szeroki wybór stylów, choć często inne jest ich zastosowanie. Płytki gresowe świetnie imitują naturalne materiały – bardzo popularne są gresy drewnopodobne (imitujące drewno), gresy przypominające kamień lub marmur, a także beton czy cegłę. Gres barwi się w masie lub nakłada nadruki, dzięki czemu może udawać praktycznie każdy materiał, zachowując przy tym swoje doskonałe parametry użytkowe. Estetyka gresu podłogowego często skupia się na elegancji i nowoczesnym designie, podczas gdy glazura ścienna bywa bardziej dekoracyjna i ozdobna. Ostateczny wybór wzoru zależy od Twojego gustu, ale warto wiedzieć, że zarówno gres, jak i glazura dają ogromne możliwości aranżacyjne.

Cięcie, obróbka i montaż

Przy praktycznym zastosowaniu płytek różnice pojawiają się także podczas ich obróbki i układania. Gres, ze względu na swoją twardość, jest materiałem trudniejszym w cięciu i wierceniu. Do przycinania gresu potrzebna jest profesjonalna przecinarka z tarczą diamentową, a do wiercenia otworów – specjalne wiertła diamentowe chłodzone wodą. Zwykłe narzędzia do glazury mogą sobie nie poradzić z bardzo twardym gresem. Obróbka gresu trwa dłużej i wymaga wprawy, dlatego prace glazurnicze z użyciem gresu mogą być nieco droższe (fachowiec zużyje więcej tarcz, wierteł i poświęci więcej czasu). Sama instalacja płytek gresowych też wymaga solidnego podłoża i dobrego kleju – gresowe kafle są cięższe od glazury, zwłaszcza te dużego formatu, więc muszą być porządnie zamocowane.

Glazura jest pod tym względem łatwiejsza do obróbki. Płytki glazurowane są miększe, więc można je ciąć ręczną maszynką do glazury lub elektryczną przecinarką do płytek bez większego wysiłku. Wiercenie otworów (np. na gniazdko elektryczne czy uchwyt) w glazurze również jest prostsze – standardowe wiertło do ceramiki zwykle wystarczy. Dzięki mniejszej twardości glazury praca glazurnika przebiega szybciej, co może obniżyć koszty robocizny przy remoncie. Montaż płytek na ścianie (bo tam kładziemy glazurę) wymaga oczywiście odpowiedniego kleju i staranności, ale same kafelki są lekkie, więc łatwo je przykleić i utrzymać na ścianie.

Koszt zakupu

Dla wielu inwestorów ważnym czynnikiem są koszty. W tym aspekcie zazwyczaj wygrywa glazura. Tradycyjne płytki ścienne glazurowane są na ogół tańsze od gresu. Najprostsze modele glazury można kupić w bardzo przystępnej cenie za metr kwadratowy. Gres, ze względu na bardziej zaawansowany proces produkcji oraz wyższe parametry techniczne, bywa droższy – szczególnie dotyczy to dużych gresów podłogowych, płytek rektyfikowanych czy tych o specjalnych właściwościach (np. antypoślizgowych). Oczywiście na rynku jest ogromny wybór i znajdziemy też drogie, designerskie kolekcje glazury oraz tanie gresy, niemniej przeciętnie rzecz biorąc, wyłożenie ścian glazurą kosztuje mniej niż wyłożenie podłogi gresem. Przy planowaniu budżetu remontowego warto więc uwzględnić, że zastosowanie gresu może podnieść koszty materiałów w porównaniu do glazury.

Zastosowanie płytek gresowych i glazury

Gdzie sprawdzi się gres?

Płytki gresowe są materiałem niezwykle uniwersalnym, jeśli chodzi o zastosowanie. Przede wszystkim polecane są na podłogi wewnątrz domu w pomieszczeniach o dużym natężeniu ruchu lub narażonych na zabrudzenia. Gres to doskonały wybór na podłogę w przedpokoju (wytrzyma piasek przynoszony na butach), w kuchni (odporny na plamy, wodę i upadek naczyń) oraz w salonie czy korytarzu. W łazience gres również sprawdzi się na podłodze, szczególnie jeśli wybierzemy wariant o powierzchni antypoślizgowej, co zwiększy bezpieczeństwo na mokrej posadzce.

Dzięki niskiej nasiąkliwości i odporności na temperatury, gres jest też niezastąpiony na zewnątrz. Tarasy, balkony, schody zewnętrzne czy ganek – te wszystkie miejsca najlepiej wykończyć mrozoodpornym gresem. Płytki gresowe nie ulegną uszkodzeniu na mrozie, a latem poradzą sobie ze słońcem i deszczem. Warto stosować na zewnątrz gres o chropowatej, antypoślizgowej fakturze, aby podłoga nie była śliska podczas opadów.

Co ciekawe, gres nadaje się również na ściany. Nie ma technicznych przeciwwskazań, by układać płytki gresowe na ścianach łazienki czy kuchni – wielu producentów oferuje gresy ścienne lub uniwersalne (do układania na podłodze i ścianie). Gres na ścianie sprawdzi się zwłaszcza w miejscach narażonych na zabrudzenia (np. okolice kuchenki, gdzie tłuszcz może pryskać na ścianę) – dzięki twardej, nieporowatej powierzchni łatwo go doczyścić, a zabrudzenia nie wnikną w głąb. Trzeba jedynie pamiętać, że ciężkie płytki gresowe wymagają dobrego kleju i solidnego podłoża, zwłaszcza przy dużych formatach na ścianie.

Do czego używać glazury?

Glazura, jako typowa płytka ścienna, znajduje zastosowanie głównie we wnętrzach mieszkalnych, w miejscach nienarażonych na duże obciążenia mechaniczne. Podstawowe użycie glazury to okładziny ścian w łazienkach i toaletach. Błyszczące kafelki na ścianach wokół wanny czy pod prysznicem chronią ściany przed wodą i nadają łazience elegancki wygląd. Równie popularne jest stosowanie glazury w kuchni – na ścianie nad blatem roboczym, nad zlewozmywakiem czy kuchenką. Łatwo zmywalna powierzchnia glazury pozwala bez trudu usunąć tłuste plamy czy osad z gotowania.

Glazurę możemy wykorzystać także w innych pomieszczeniach, jeśli chcemy mieć na ścianie dekoracyjne kafelki. Czasem glazura pojawia się jako ozdoba w przedpokoju (np. lamperia z płytek przy podłodze) lub jako element wystroju w salonie (np. dekoracyjny pas płytek na ścianie kominkowej). Wszędzie tam, gdzie zależy nam na ozdobnym efekcie i łatwości czyszczenia ścian, glazura spełni swoje zadanie. Pamiętajmy jednak, że glazury nie stosuje się na zewnątrz ani na podłogach. Unikajmy też kładzenia jej w miejscach, gdzie mogłaby być narażona na uderzenia – np. na cokole ściany w garażu czy warsztacie lepiej sprawdzi się trwalszy gres.

Zalety i wady płytek gresowych

Zalety gresu

• Wyjątkowa trwałość i twardość: Gres jest jednym z najmocniejszych materiałów okładzinowych. Nie pęka pod wpływem ciężaru, trudno go zarysować czy uszkodzić. Dzięki temu wykonana z niego posadzka posłuży wiele lat nawet przy intensywnym użytkowaniu.
• Odporność na wodę i mróz: Płytki gresowe prawie nie chłoną wilgoci, więc są całkowicie odporne na działanie wody. Można je stosować w pomieszczeniach mokrych oraz na zewnątrz budynków – deszcz, śnieg czy mróz nie powodują pękania ani odspajania gresu.
• Wysoka odporność na ścieranie: Gres doskonale znosi ruch pieszy, tarcie i intensywne użytkowanie. Nawet w miejscach publicznych (sklepy, klatki schodowe) płytki gresowe sprawdzają się znakomicie, co dowodzi ich wytrzymałości.
• Wszechstronne zastosowanie: Ten rodzaj płytki nadaje się praktycznie wszędzie – od podłóg w domu, przez ściany w łazience, po tarasy i elewacje. Jedna i ta sama płytka gresowa może być użyta na podłodze i na ścianie, co pozwala tworzyć spójne aranżacje.
• Bogate wzornictwo: Nowoczesne gresy występują w ogromnej liczbie stylów. Możemy wybrać gres imitujący drewno, kamień naturalny, beton, marmur czy nawet wzorzyste płytki patchworkowe. Dostępne są różne kolory, faktury (matowe, połyskujące, strukturalne), a także wiele formatów.
• Łatwość utrzymania w czystości: Większość gresów ma gładką lub lekko polerowaną powierzchnię bez dużych porów, dzięki czemu brud nie wnika w materiał. Płytki gresowe łatwo się zmywają – wystarczy woda z detergentem, by usunąć codzienne zabrudzenia.
• Odporność na chemikalia: Gres jest niewrażliwy na działanie typowych środków czystości, detergentów, a nawet kwasów czy tłuszczów. Można bez obaw stosować różne preparaty do mycia podłóg, gres nie odbarwi się ani nie zniszczy.
• Trwały kolor i powierzchnia: W przypadku gresu barwionego w masie ewentualne drobne ukruszenie płytki jest mało widoczne, bo cały przekrój ma podobny kolor. Natomiast wzór gresu szkliwionego, utrwalany w wysokiej temperaturze, nie blaknie i nie ściera się łatwo.

Wady gresu

• Wyższa cena: W porównaniu do zwykłych płytek ceramicznych (glazury czy terakoty) gres bywa droższy. Szczególnie imitacje szlachetnych materiałów, płytki wielkoformatowe czy gresy o specjalnych właściwościach (antypoślizgowe, rektyfikowane) mogą kosztować więcej za metr kwadratowy.
• Trudniejsza obróbka: Bardzo wysoka twardość gresu, będąca jego zaletą w użytkowaniu, staje się wyzwaniem przy cięciu i wierceniu. Montaż gresu wymaga profesjonalnych narzędzi (diamentowe tarcze, wiertła) i doświadczenia. Dla majsterkowiczów-amatorów gres jest trudniejszy do samodzielnego przycięcia niż miękka glazura.
• Śliskość polerowanej powierzchni: Jeśli wybierzemy gres polerowany na wysoki połysk, musimy liczyć się z tym, że taka gładka podłoga może być dość śliska, zwłaszcza gdy będzie mokra. W pomieszczeniach takich jak łazienka czy wiatrołap bezpieczniej jest stosować gres matowy lub z powłoką antypoślizgową.
• Konieczność impregnacji niektórych gresów: Większość gresów ma znikomą nasiąkliwość, ale gresy nieszkliwione polerowane mogą mieć mikropory otwarte w wyniku polerowania. Taki gres warto zaimpregnować specjalnym preparatem, aby zabezpieczyć go przed plamami (np. z wina czy oleju) i ułatwić czyszczenie.
• Chłodna powierzchnia: Dotyczy to w zasadzie wszystkich płytek ceramicznych – podłoga z gresu jest zimna w dotyku. W okresie zimowym może być nieprzyjemna dla bosych stóp, jeśli nie mamy ogrzewania podłogowego. Jest to jednak wada względna, bo w zamian gres daje możliwość montażu ogrzewania podłogowego, które rozwiązuje problem chłodu.
• Ciężar płytki: Gresowe płytki, zwłaszcza duże, są ciężkie. Przy okładaniu ścian wymaga to mocnego kleju i solidnego podłoża. Transport i przenoszenie paczek gresu też jest bardziej męczące niż w przypadku lekkiej glazury.

Zalety i wady glazury

Zalety glazury

• Niska cena: Płytki glazurowane są na ogół bardziej przystępne cenowo niż gres. Jeśli mamy ograniczony budżet na remont łazienki czy kuchni, glazura pozwoli wykończyć duże powierzchnie ścian stosunkowo niewielkim kosztem.
• Bogate wzory i kolory: Glazura daje ogromne możliwości dekoracyjne. Możemy wybierać spośród setek kolekcji o zróżnicowanym wzornictwie – od klasycznych białych kafelków po wymyślne płytki z ornamentami, motywami roślinnymi czy geometrycznymi. Łatwo dopasujemy styl płytek ściennych do charakteru wnętrza.
• Błyszcząca, efektowna powierzchnia: Szkliwo na powierzchni glazury nadaje jej piękny połysk. Błyszczące płytki odbijają światło, rozjaśniając optycznie pomieszczenie i dodając mu elegancji. Wiele osób ceni glazurę za ten estetyczny, dekoracyjny efekt na ścianach.
• Łatwość cięcia i wiercenia: W porównaniu z gresem, glazura jest materiałem miękkim. Dzięki temu jej obróbka jest prosta – glazurnik może szybko przyciąć kafelki na wymiar zwykłą maszynką, a otwory wykonuje standardowymi wiertłami. To przyspiesza prace wykończeniowe i zmniejsza ryzyko uszkodzenia płytki przy cięciu.
• Lekkość: Mniejsza grubość i porowata struktura sprawiają, że pojedyncza płytka glazury waży mniej niż płytka gresowa o podobnych wymiarach. Lekkie kafelki łatwiej transportować i podnosić podczas montażu na ścianie. Mniejszy ciężar okładziny to także mniejsze obciążenie dla ścian (istotne np. przy słabszych ściankach działowych).
• Odporność na detergenty: Szkliwiona powierzchnia glazury jest niewrażliwa na typowe środki myjące. Można czyścić ściany z glazury mocniejszymi detergentami, używać preparatów do usuwania osadu z mydła czy kamienia – gładkie szkliwo nie ulega zniszczeniu pod wpływem chemii gospodarczej.
• Pełna wodoodporność powierzchni: Warstwa szkliwa nie przepuszcza wody, więc glazura świetnie chroni ściany przed zawilgoceniem. Krople wody spływają po takiej okładzinie i nie wsiąkają w płytkę. Dlatego glazura jest idealna do łazienki czy kuchni na ściany narażone na kontakt z wodą.

Wady glazury

• Bardzo niska wytrzymałość mechaniczna: To największa wada glazury – płytki te są kruche i mało odporne na uderzenia. Łatwo je stłuc, zbić narożnik lub spowodować pęknięcie, nawet przy niezbyt dużym nacisku. Dlatego nie można ich stosować na powierzchniach, które muszą przenosić obciążenia (podłogi, stopnie).
• Brak mrozoodporności: Glazura nie nadaje się do użytku zewnętrznego. Porowate, nasiąkliwe podłoże płytki sprawia, że woda może wnikać w głąb, a następnie zamarzając – rozsadzić materiał. Na mrozie glazura szybko popęka, nawet jeśli wydaje się solidnie przyklejona do ściany. Z tego względu trzeba ograniczyć jej stosowanie tylko do wnętrz.
• Ograniczone zastosowanie: Z powyższych powodów glazury używamy właściwie tylko na ścianach wewnątrz budynków. Nie jest to materiał uniwersalny – nie położymy nim podłogi, tarasu ani nawet ściany zewnętrznej. Jeśli szukasz płytek o szerszym zastosowaniu, glazura może Cię rozczarować swoimi ograniczeniami.
• Możliwość odpryskiwania szkliwa: Choć powierzchnia glazury jest twarda i odporna na zarysowania przy typowym użytkowaniu ścian, to przy silniejszym uderzeniu szkliwo może odprysnąć. W miejscu ubytku odsłoni się inny kolor (rdzeń płytki ma zwykle barwę czerwonej lub białej gliny), co psuje estetykę. Naprawa uszkodzonej glazury jest trudna – zwykle trzeba wymienić płytkę na nową.
• Mniejszy format i potrzeba fug: Glazura, dostępna przeważnie w mniejszych rozmiarach, wymaga wykonania większej liczby spoin między płytkami na ścianie. To oznacza więcej fug do utrzymania w czystości. Wprawdzie same płytki łatwo się myje, ale brud lub pleśń w fugach może być problemem, szczególnie w łazience. W przypadku gresu często udaje się zastosować większe płytki i minimalne fugi, co daje jednolitą powierzchnię łatwiejszą do sprzątania.
• Mniej nowoczesnych rozwiązań: Producenci inwestują najwięcej w rozwój gresów, dlatego niektóre najnowsze technologie wykończenia powierzchni (np. nadruki cyfrowe wysokiej rozdzielczości, ultracienkie duże płyty) dotyczą głównie gresu. Glazura jako klasyczny materiał ścienny ma nieco mniejszy wybór ultranowoczesnych formatów czy innowacyjnych efektów, choć wciąż bogaty asortyment wzorów to rekompensuje.

Gres czy glazura – co wybrać?

Ostateczny wybór między gresem a glazurą zależy przede wszystkim od miejsca, w którym chcesz ułożyć płytki, oraz od wymagań co do ich wytrzymałości. Najprościej mówiąc: gres jest lepszy na podłogi, a glazura na ściany. Jeśli planujesz wykończenie podłogi w domu lub jakiejkolwiek powierzchni na zewnątrz, postaw na płytki gresowe – zapewnią trwałość na lata i odporność na wszystkie czynniki eksploatacyjne. Natomiast do pokrycia ścian wewnętrznych, szczególnie w łazience czy kuchni, możesz śmiało użyć glazury. Ściany nie są narażone na uderzenia i duże obciążenia, więc tańsza i lżejsza glazura w zupełności wystarczy, a da bogaty wybór wzorów dekoracyjnych.

Warto podkreślić, że gres i glazura to materiały, które raczej się nie wykluczają, a uzupełniają. W nowoczesnej łazience często spotkasz ściany wyłożone ozdobną glazurą i dopasowaną stylistycznie podłogę z gresu – każdy materiał wykorzystany tam, gdzie sprawdza się najlepiej. Jeśli zależy Ci na jednolitym wyglądzie całego pomieszczenia, poszukaj kolekcji płytek oferujących oba rodzaje: płytki ścienne (glazura) i podłogowe (gres) o tym samym wzorze. Dzięki temu uzyskasz spójny efekt, jednocześnie nie rezygnując z właściwości użytkowych.

Podsumowując, płytki gresowe wybierz wszędzie tam, gdzie potrzebna jest duża odporność – na podłogach, na dworze, w miejscach narażonych na wilgoć lub uszkodzenia. Glazura sprawdzi się zaś na ścianach, gdzie liczy się przede wszystkim estetyka i łatwość czyszczenia. Znając różnice, plusy i minusy obu materiałów, możesz świadomie podjąć decyzję i cieszyć się pięknym oraz trwałym wykończeniem swojego domu.